Informacje o autyzmie
“Z autyzmem trzeba się zaprzyjaźnić, przyzwyczaić się i z nim żyć. Bo autyzm nie jest chorobą, więc nie da się go leczyć. Jest zaburzeniem neurologicznym, które ma wpływ na rozwój mózgu w sferach rozumowania, kontaktów z ludźmi i porozumiewania się ze światem”.
Co to jest autyzm?
Autyzm to nie choroba! Jest to indywidualny stan czy wzorzec neurorozwojowy. Przyczyny powstania autyzmu nie są znane. Na jego ujawnienie się mają wpływ zarówno czynniki genetyczne, jak i środowiskowe. Wpływa on całościowo na rozwój i funkcjonowanie danej osoby.
Autyzm swoją złożonością obejmuje trzy sfery rozwojowe: zerwanie więzi społecznych, zaburzenia w komunikacji oraz sztywność zachowania.
Autyzm rozumiemy jako spektrum, co znaczy, że osoby ze spektrum autyzmu mają różny zespół cech wraz z ich nasileniem. Nie ma jednego wzorca sposobu zachowania osób z autyzmem. Nie ma również jednego badania, które mogłoby ujawnić autyzm, dlatego diagnoza stawiana jest na podstawie obserwacji dziecka oraz wywiadu z rodzicami przez zespół specjalistów. Skład takiej grupy specjalistów z różnych dziedzin tworzą zwykle psychiatra, pedagog, psycholog, logopeda, pediatra.
Wczesna diagnoza ma duże znaczenie dla dalszego rozwoju dziecka, ponieważ szybkie dostrzeżenie zaburzeń ze spektrum autyzmu pozwala na odpowiednie dostosowanie zarówno warunków rozwoju, jak i działań, do potrzeb i możliwości dziecka. Dzięki temu podopieczny może rozwijać się we właściwym kierunku, ucząc się ważnych życiowych umiejętności.
Proces diagnozy jest długi i pełny wielu wyzwań. Spektrum autyzmu jest zróżnicowane, dlatego objawy autyzmu wyglądają różnorodnie u każdej osoby. Niemniej jednak można wskazać cechy i zachowania, które wielokrotnie opisywane są w literaturze dotyczącej dzieci w spektrum autyzmu. Są to między innymi: unikanie kontaktu wzrokowego, brak wspólnego pola uwagi np. z terapeutą lub/i rodzicem, brak gestu wskazywania palcem, trudności w rozumieniu emocji innych ludzi, intensywne zainteresowania danym tematem, brak mowy werbalnej lub wystąpienie jej z dużym opóźnieniem, powtarzanie słów (echolalia), niechęć w stosunku do zmian, preferowanie rutyny oraz trudności z nawiązywaniem kontaktów z rówieśnikami. Jest wiele trudności, przed którymi codziennie stają osoby w spektrum. Ważne jest, aby jak najdokładniej poznać i zrozumieć ich świat, co pozwoli dążyć do udzielenia im jak najlepszej pomocy w codziennym życiu.