Terapia pedagogiczna
Terapia pedagogiczna jest to całokształt długotrwałych działań o charakterze korekcyjno-kompensacyjnym. Skierowane są w stosunku do dziecka przejawiającego specyficzne trudności w uczeniu się.
Polega na usprawnianiu zaburzonych funkcji oraz doskonaleniu tych, które są dobrze rozwinięte. Obejmuje wszelkie formy pracy działające na dziecko stymulująco i usprawniająco. Terapia pedagogiczna jest to zatem specjalistyczna pomoc dziecku w pokonywaniu jego zaburzeń rozwojowych, trudności w nauce (eliminowanie niepowodzeń szkolnych) oraz zachowaniu, która ma prowadzić do pozytywnych zmian w sferze psychoedukacyjnej dziecka.
Terapia pedagogiczna skierowana jest do dzieci:
- z trudnościami w nauce (dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia, dysortografia);
- z zaburzeniami integracji sensorycznej;
- z problemami z lateralizacją;
- z nadpobudliwością psychoruchową;
- z zaburzeniami przetwarzania słuchowego;
- z trudnościami z pamięcią, koncentracją uwagi;
- orientacją przestrzenną oraz koordynacją wzrokowo-ruchowo-słuchową;
- z problemami umiejętności manualnych i grafomotorycznych;
- przejawiających nieharmonijny rozwój.
Terapeuta, chcąc zmaksymalizować efekty terapii, powinien przestrzegać w swoich oddziaływaniach następujących zasad:
- zasada indywidualizacji – dopasowanie form, środków i metod pracy do potrzeb danego dziecka;
- zasada stopniowania trudności – stopniowe przechodzenie od ćwiczeń łatwiejszych do trudniejszych;
- zasada korekcji zaburzeń – ćwiczenia najgłębiej zaburzonych funkcji i najmniej opanowanych umiejętności;
- zasada kompensacji zaburzeń – ćwiczenie naprzemiennie funkcji zaburzonych z funkcjami niezaburzonymi;
- zasada systematyczności;
- zasada ciągłości oddziaływania psychoterapeutycznego;
- zasada współdziałania z domem i ze szkołą (współpraca na linii szkoła-rodzic-terapeuta);
- zasada atmosfery życzliwości i serdeczności;
- zasada utrzymywania u dziecka zainteresowania pracą;
- zasada celowości;
- zasada wszechstronności;
- zasada optymizmu pedagogicznego.
Podsumowując, głównym celem terapii pedagogicznej jest dążenie do wszechstronnego rozwoju umysłowego, psychicznego i społecznego dziecka, stymulowanie funkcji percepcyjno-motorycznych, wyrównywanie braków w umiejętnościach i wiadomościach oraz usuwanie przyczyn niepowodzeń szkolnych.
Na terapię pedagogiczną kwalifikowane są dzieci po badaniu psychologiczno-pedagogicznym w Poradni, u których występują deficyty wymienionych w artykule funkcji psychicznych i poznawczych.